Astell&Kern SE300 - recenzja

[Swordfish_]

"Astell&Kern SE300 to najnowszy odtwarzacz koreańskiej marki, która wielokrotnie gościła już na naszych łamach, ostatni raz przy okazji recenzji także nowego i dodatkowo flagowego modelu z serii SP, czyli SP3000. Jednocześnie będący przedmiotem tej akurat recenzji model SE300 jest wcale nie mniej ciekawy, chociażby dlatego, że można go postrzegać, jako pewien przełom i otwarcie nowego rozdziału w jakże w sumie bogatej historii tego producenta."

https://hifizone.pl/astell-kern-se300-recenzja/

Do następnego

[Lord Rayden]

Muszę sobie z Alfa porównac. Najbardziej w 300 na razie podoba mi się duży wyświetlacz :). Sam w sobie pograł mi zacnie na spotkaniu u Kuropa. 

[Swordfish_]

Dla mnie, już tak trochę poza konkursem, czy też poza recenzją - ciekawe jest też porównanie w kontekście samej architektury przetwornika. A w zasadzie w kontekście porównania pomiędzy rożnymi architekturami na przestrzeni kilku-kilkunastu urządzeń. I w szczególności chodzi mi nie tylko o samo porównanie SDM vs Multi-Bit, co raczej bardziej w kontekście tego chociażby, jak wypada najnowszy zestaw AKMów w bezpośrednim porównaniu nie tylko z (lepszymi) przetwornikami R2R ale także w porównaniu z innymi przetwornikami SDM (ESS, TI, AKM, Cirrus, ROHM), bo wszystko wskazuje na to, że zestaw AK4191EQ i AK4499EX może przy poprawnej implementacji pozamiatać. 

Jest też jeszcze inna, chyba ważniejsza kwestia. Otóż, jak sobie przełączałem te tryby NOS i OS (bo akurat wiadomo, że w przypadku wzmacniacza Klasa A była lepsza), to tryb z OS był w sumie lepszy, niż myślałem, że będzie. Do czego zmierzam? Otóż (postaram się to dobrze wyartykułować) SE300 ma te dwa tryby OS i NOS, SP3000 ma z kolei DAR, który robi upsampling do DXD/DSD - i to w jakimś tam stopniu działa. W sensie, że nie jest to taka funkcjonalność, żeby była w obu tych odtwarzaczach. SP300 nie ma z definicji filtracji cyfrowej w trybie NOS, SP3000 w trybie DAR powinien omijać połowę układu AK4191EQ (tak wynika ze schematu blokowego). Oba te odtwarzacze zwiększają Fs w FPGA, czy też jakiejś "zewnętrznej" kości (zewnętrznej w stosunku do przetwornika). I teraz ciekaw jestem jednej rzeczy - bo swego czasu Rob Watts (ten od Chorda) mówił, że w sumie chciałby mieć 1 milion obwiedni w filtrze cyfrowym w postaci przenośnej, tak, żeby można było ten dźwięk zabrać ze sobą np. do samolotu. I analogicznie, jak byłbym w stanie się zgodzić na krótsze działanie w SE300 w trybie, w którym wzmacniacz słuchawkowy pracuje w Klasie A, tak samo chciałbym mieć mieć w DAPie jakiś grubszy filtr cyfrowy, odpowiednik filtru "sinc-M" w Chordzie, albo filtru "Closed-form" w Yggdrasil'u Shiita. I taki filtr zapięty z tym nowym AKMem. 

A swoją drogą, ESS ma opinię, że gra jak gra, ponieważ jego modulator generuje dużą ilość "spurious tones" i to w zakresie MHz, dlatego w stopniu I/V wymagane jest zastosowanie półprzewodników, które sobie radzą z wysokim poziomem szumów właśnie w zakresach MHz (filtr LPF przecież jest dopiero następny w torze) - inaczej brzmienie może być faktycznie niespecjalnie gładkie/naturalne. Ale też zastanawia mnie jedno, bo o ile nie jestem jakoś wybitnie uprzedzony do układów ESSa, to zastanawia mnie, czy ta delikatna mgła na brzmieniu tych układów (w porównaniu do bardzo dobrych i zazwyczaj drogich implementacji autorskich rozwiązań) to jest kwestia samego modulatora, czy też jest to kwestia po prostu specyfiki konstrukcji toru analogowego. Swoją drogą - AKM4493 w FiiO M11, który uważam za bardzo dobry - też miał, w porównaniu do SE300 tą taką mgiełkę. Coś pomiędzy wydarzeniami na scenie a słuchaczem, czego niby nie słuchać obiektywnie, ale jednak jest. Dopiero jak słuchałem dobrego R2R, takiego jak Sonnet, czy właśnie SE300 - to sobie z tego wyraźnie zdałem sprawę. I też uświadomiłem, dlaczego coraz częściej wracam myślami do brzmienia zestawu TT2/M-Scaler. 

To tak bardzo pokrótce