Krótki test interfejsu Singxer SU-1

[Aro91]

Ostatnim czasem udało mi się upolować niedrogi interfejs Singxer, od dłuższego czasu myślałem jak by tu poprawić dźwięk słuchając muzyki z PCta, i udało się dorwać tańszy "zamiennik" popularnego już SPDIF od Matrixa.

 

Transport PC Linux i Volumio, wzmacniacz Sony str V5, słuchawki Sony mdr CD2000, kolumny Hurricane DIY, zasilające marketowe, RCA Duelund, USB Ataudio, HDMI Oehlbach.

Po podpieciu opisywanego interfejsu odrazu było słychać inny dźwięk, nie będe się zbytnio rozpisywał żeby nie zanudzać, generalnie odrazu na uszy narzuciło cię ciemniejsze, czyste tło na scenie, idąc dalej mamy lepiej odseparowane źródła pozorne iraz lepsze możliwości w dynamice.

 

W kwestii samej sceny jest bardzo podobnie, z tym że minimalnie lepiej słychać gdzie znajduje się bliski plan a te odległe, na szerokośc czy wysokośc nie zauważyłem różnic.

Akustycznie mój pokój jest mocno wytłumiony stąd łatwo jest odczuć który element toru dodaje bądź zabiera wypełnienia w barwie, i w tym przypadku Singxer bardzo dobrze się sprawdził, dodając jeszcze więcej "soku" w muzyce, barwa jest delikatnie inna niż "grając prosto z PCta" bas bardzo zbliżony lecz średnica gra delikatnie ciemniej, wysokie tony bez większych różnic.

 

Bryły instrumentów uległy zmianie, są bardziej trójwymiarowe, realistycznie ukazane, ich wybrzmiewanie nastepuje w inny sposób, nie potrafię tego tak naukowo opisać, słychac inny sposób wybrzmiewania, dźwięki nieco dłużej wygasają ale gdy trzeba bas porafi w wyrafinowany sposób szybciej wygasać (zapewne jest tu związek z lepszym czarnym tłem)

kontury instrumentów czy innych źródeł bardziej zaoblone, jest bardzo gładko, spokojnie, przy słabych realizacjach można doprowadzić do miękkiego, gęstego, nieco zmulonego grania, zaś przy dobrej realizacji jest duże pole do popisu, separacja robi wrażenie wraz z dużym wypełnieniem i dynamiką.

 

Na koniec dodam że podczas przepinania interfejsu aby posłuchać tych samych kawałków z samego PCta róznica była spora lub zwyczajnie duża.. wszystkie wyżej opisane róznice powodowały u mnie spory niedosyt słuchając bez interfejsu SPDIF, wokale praktycznie w żadnym utworze mnie nie oczarowały, a instrumenty brzmiało dosyć płasko z naleciałością wypranego z barwy grania, to wszystko sprowadza się do tego że łatwiej sobie wyobrazić dany instrument "w pokoju" który nie przypomina nam płaskiej kartki papieru na scenie.

Podsumowując jestem bardzo zadowolony z mozliwosci jakie dał interfejs SPDIF, słucham po HDMI łącząc SPDIF do DACa, mam jeszcze do dyspozycji przetestować po coaxialu, może kiedyś sprawdzę.

Dziekuje za uwagę