Od dawna obserwuję HEDD, a poprzedni model 2 GT zrobił na mnie kolosalne wrażenie. Wieść o dynamikach z rodowodem studyjnym wzbudziła ciekawość. 
 

Słuchawki opierają się na przetworniku złożonym z kilku warstw włókna węglowego, który rzekomo charakteryzuje się świetnymi właściwościami. Czy to prawda? Niestety nie miałem okazji się przekonać.

Pierwsze recki mega pozytywne. Aż trochę za bardzo  

Wykres pomiarowy z porównaniem do HD600 (od headphones.com)

Ktoś miał okazję posłuchać, były może na AVS?

Budowa w dużej mierze pozostała bez zmian. Wciąż obecny jest sprytny system dopasowywania wielkości i ścisku słuchawek. Waga bez zmian. W zestawie dostajemy dwa rodzaje padów: skórzane i zamszowe. Co ciekawe nie zmieniają one brzmienia słuchawek w znaczący sposób.

Strojenie w założeniu jest bardziej skierowane w stronę przyjemności i cieszenia się muzyką w przeciwieństwie do suchej analityczności poprzedniego modelu. Co to znaczy w tym przypadku? Wincyj basu i wyższej średnicy.

Jak to wyszło? Moim zdaniem, po odsłuchach na AVS bardzo fajnie:

• jednocześnie analityczne i naturalne 
• szybki atak i realistyczne wybrzmienie
• bardzo detaliczna średnica
• wyraźny bas, ale bez przesady
• scenicznie nic nadzwyczajnego, po prostu pokazują to co na nagraniu

Resolve z headphones.com dokonał pomiarów na obu padach:

Słuchawki zaciekawiły mnie na tyle, że planuję przygarnąć je na dłuższe odsłuchy i opisać więcej wrażeń, wiem, że na ten moment @vonBaron ma je u siebie i zapewne również chętnie podzieli się wrażeniami  

https://hifiphilosophy.com/recenzja-heddphone/?caly-artykul=1

"Brzmienie HEDDphone urasta do rangi wydarzenia. Bo jeśli ktoś szczególnie ceni i chciałby mieć dla siebie styl oferowany przez flagowe Audeze, od nich otrzyma brzmienie analogiczne i na pewno nie gorsze za połowę budżetu. (...)

Przygodę z nimi zaczynałem od wielkich oczekiwań, potem nastąpiło rozczarowanie, a jeszcze potem zniechęcenie. Kończyłem jako entuzjasta i ewentualne z nimi rozstanie będę musiał poważnie przemyśleć."

HEDD Type 07 Studio Monitor

Słowem wstępu

Rynek aktywnych monitorów studyjnych, do odsłuchu w bliskim polu, zdaje się podążać od jakiegoś czasu utartymi szlakami. Dziś postaram się sprawdzić, czy wykorzystujące nietuzinkową technologię AMT monitory odsłuchowe niemieckiej marki HEDD Audio, model Type 07, wykraczają poza utarte już szlaki rynku. Nie ukrywam, że dość długo wyczekiwałem na ten moment, aby po raz kolejny w swoim życiu mieć okazję obcowania z przetwornikiem w tej technologii, bowiem ujął mnie w kolumnach podłogowych, w modelu ESS AMT1D... zatem zaczynajmy.

Wewnątrz i zewnątrz

Monitory przychodzą zapakowane w dość sporych rozmiarów pudła kartonowe, w zestawie znajdziemy monitory oraz kable zasilające. Wykonane ręcznie w niemczech głośniki budzą respekt już przy wyjmowaniu z pudeł, bowiem każdy z nich waży 10kg. To, co przykuwa uwagę od razu, to gładkie, matowe obudowy głośników. Są naprawdę piękne. Widać tu dbałość o każdy szczegół, spasowanie materiałów, licowanie przetworników z obudową, to bardzo wysoka półka. Uwagę zwracają też dwa bass-reflexy, ułatwiające notabene przenoszenie najniższych częstotliwości.

Technologia

Zanim przejdę do wrażeń z odsłuchu, na początek garść ważnych informacji technicznych. Producent zdecydował się na połączenie przetwornika AMT – Air Motion Transfomer, odpowiadającego za wysokie częstotliwości oraz część wyższej średnicy, wraz z średnio-niskotonowym przetwornikiem o średnicy 182mm, który wyposażony jest w membrane wykonaną w charakterze plastra miodu, deklaruje również pasmo przenoszenia na poziomie od 45Hz do 20kHz przy zachowaniu odchyłów +/- 1.5dB, to, krótko mówiąc fenomenalny wynik. Częstotliwość podziału zwrotnicy to 2300Hz, a za wzmacniacze odpowiadają moduły ICE power, przez które moc, którą możemy śmiało podać tym głośnikom to 100W na kanał. Producent zdecydował się również na umieszczenie korektorów niskiego i średniego pasma na tyłach obudów obu monitorów, zakres regulacji to +/- 4dB przy 20kHz oraz +/- 4dB przy 50Hz, tak, aby potrafiły odnaleźć się na standach jak i w warunkach półkowych, bowiem nie każdy ma miejsce, aby trzymać monitory na standach. Standardowo głośniki wyposażone są w wejścia XLR oraz RCA, natomiast inżynierzy marki HEDD dają nam możliwość zaimplementowania kolejnych wejść cyfrowych w postaci karty zgodnej z Dante, AES67, AES3/EBU.

Brzmienie

Dźwięk wydobywający się z tych monitorów bliskiego pola można opisać jednym słowem. Niesamowity. Głośniki, nie tylko sprawdzają się niesamowicie w bliskim polu, ale i w średnim polu. Są w stanie wygenerować bardzo duży obraz sfery stereo, doskonale poukładany, a jednocześnie potrafią zagrać muzykę, oddać miejsce realizacji. Grają bardzo wyraźnie, liniowo, ale i emocjonalnie, za sprawą przetwornika AMT – mają przepięknie nasączoną średnicę dolną, jak i górną, a wysokie tony nie kłują, jednocześnie zachowując wyraźną prezentację. Obawiałem się tego, co poznałem już kiedyś. Jako monitory studyjne sprawdzają się znakomicie, każdy błąd realizacji, niepożądany szmer, zakłócenie jesteśmy w stanie wyłapać na cito. Grają kompletnie. Jako konstrukcja dwudrożna. Kompletnie. Śmiało mogę powiedzieć, że w budżecie do 6000pln,- nie słuchałem tak dojrzale i emocjonalnie brzmiących monitorów. Potrafią przenieść słuchacza w miejsce realizacji.

Miałem trochę własnych odczuć na temat tych słuchawek już na wrocławskim meecie, gdzie wielu osobom się one spodobały, ale nie chciałem dzielić się opiniami bez spokojnego testu w domowym zaciszu. Wrażenia z odsłuchu na combo WA8 Eclipse były obiecujące, choć można było mieć nadzieję, że na mocniejszym sprzęcie, tak wymagające słuchawki mogą zagrać lepiej.

To co od razu rzuca się w oczy to wielkość samych słuchawek, które robią wrażenie solidnie zbudowanych, ale i przy tym ciężkich. To drugie niestety się potwierdza i 718g niemiłosierni obciąża głowę. Moim zdaniem ten ciężar mógłby być lepiej rozłożony. Odiny, które na papierze ważą niewiele mniej pamiętam jako jednak bardziej komfortowe w dłuższych odsłuchach, choć dla jasności z jednymi jak i drugimi ciężko wytrzymać więcej niż godzine na głowie. Natomiast zaprawieni w bojach wojownicy spod sztandaru Audeze mogą mieć inne zdanie

W każdym razie w wyniku powyższego testy były krótsze niż zazwyczaj. Zacząłem od HD30 + Songolo, ale ta para nie podąża za moimi gustami. Heddy przypominały mi tutaj Utopie, z ich bardzo technicznym, analitycznym graniem, rozkładem utworów na części pierwsze. Brak tutaj kompletnie pogłosów, dźwięki pojawiają się na rozbudowanej trójwymiarowej scenie i natychmiast zanikają. Niby niczego tutaj oprócz tych pogłosów nie brakuje, jest całkiem mocne zejście na basie, który jest fajnie różnicowany, ma wyraźne linie, nie jest krągły. Nie jest też tak potężny jak w D8000 czy słuchawkach oBravo, natomiast masywniejszy niż w Empyreanach. Te ostatnie w rysowaniu jego lini potrafią być dokładniejsze, choć ze względu na mniejsza masę i większe skupienie na midbasie, największe bębny nie brzmią na Meze tak potężnie. Średnica znów przypomina mi tą z Utopii i pewnie znajdzie się wielu, którym się spodoba, ale dla mnie jest ona na Songolo zbyt pozbawiona emocji. Kobiece wokale nie są wygładzone, wręcz przeciwnie podane w sposób mocno bezpośredni i dobrze różnicowane, ale zwyczajnie jestem przyzwyczajony do innej prezentacji. Najwyższe pasmo podążało miejscami za bolączkami dwóch niższych pod kątem tej mocno analitycznej prezentacji. W elektronice góra podawana była mocno syntetycznie. Z drugiej strony przy prawdziwych instrumentach było zupełnie inaczej, znakomicie. Trąbki w utworze "Knot of place and time" Jana Garbarka grały niesamowicie charakternie, niby lekko surowo, ale tak, że ciężko się było nie zatopić w tej muzyce. Wszelkiej maści dzwonki, piszczałki i inne tego typu ustrojstwa, czy też skrzypce, również bardzo przyjemnie prezentowały się dla ucha, bez jakiejś sztucznej metaliczności czy tendencji do wyostrzeń.

Na torze HD30 + Cayin HA-300 brzmienie Hedd staje się bardziej spójne i muzykalne. Czuć klej pomiędz poszczególnymi pasmami i ich techniczność przestaje się narzucać. W sumie to w ogóle można o niej zapomnieć w pozytywnym tych słów znaczeniu - nic natomiast samym słuchawkom z ich jakości w tym względzie nie ubywa.
Scenicznie jest szerzej i głębiej niż na Hekach, a pomiędzy instrumentami wyczuwalne są większe odległości. Heki natomiast czerpią pełną garścią ze swojej prezentacji i podają wszystkie dźwięki o wiele bardziej bezpośrednio i z większym wolumenem pomijajać najniższe pasmo. Każdy detal wybrzmiewa nie tyle głośniej co z wiekszą ilością szczegółów, tak jak by z Heddami słuchać grającego muzyka z odległości 10 metrów, a dzięki Hifimanom zbliżyć się do niego dwukrotnie. Natomiast zbliżamy się nie tylko do tego jednego źródła, a do wszystkich jednocześnie, przez co słuchacz może poczuć się przez moment osaczony dzwiękami. W obu przypadkach granie pozostaje bardzo rozdzielcze, nic się ze sobą nie zlewa, każde źródło ma swoj własny slot i widać, że tych slotów nie brakuje ani Heddom ani Hekom. Heddy dostarczają zwarty bass, o łatwo rozpoznawalnej teksturze przez co poszczególne bębny, uderzenia stopy perskusji brzmią zróżnicowanie i pozostaja w pamięci po każdym utworze jako mające swój własny charakter. Heki natomiast dostarczają tu dla porównania krąglejszych uderzeń, z nieco większym zejściem. Bywa to pożądane, ale prawda jest taka, że wiele zależy od muzyki i gustu słuchacza. Osobiście np te największe bębny lubię grane z jak najwiekszą falą dzwiękową, która oddaje ich potęgę, natomiast stope perskusji preferuje podaną agresywniej. Co do średnicy, wokale w Heddach mają swój charakterystyczny nalot i przez to wydają się bardziej surowe, ale być może przez to bardziej realistyczne. Te z Heków są wygładzone, uwodzicielskie, śpiewane z bliższej odległości, przez co wydają się bardziej angażujące. Najwyższe pasmo znów dzięki bliższej prezentacji z Heków zdaje się być bardziej dokładne i pełniejsze detali, ale gdy pokusić się o oszukiwanie i podkręcić Heddom głośność to zbliżają się mocno na tym polu do Hifimanów. Tak przyzwyczaiłem się do wysokogatunkowego grania, że o takich sprawach jak występowanie ostrości, jakiejś cyfryzacji, czy skłonności do przesterów zazwyczaj nawet nie wspominam. Tak jest też i tutaj, po prostu ich nie ma.

Heddy na pewno są ciekawymi i klasowymi słuchawkami i nie patrzę tutaj na cene. Wiadomo, jak zawsze mogła by ona być niższa, ale z drugiej strony gdyby nie ich ciężar to może i wyższa. Nie są pozbawione wad. Największą z nich to niestety ten ciężar. Słuchanie na nich muzyki dla wielu osób będzie zbyt sięrmiężnym przedsięwzięciem. Dodatkowo, moim zdaniem, zdecydowanie polecałbym je do słuchania muzyki instrumentalnej, jazzu, blues'a, rockam muzyki filmowej, nawet klasyki. Tak jak by były pod tym kątem strojone. We wszelkiej maści nowoczesnej elektronice, house, dnb szukałbym swojej muzyce lepszego partnera. Na moich torach było tutaj trochę sztucznie, nazbyt tekturowo, zwyczajnie nienaturalnie. To może być specyfika mojego sprzętu, ale też porównań do słuchawek o wiele od Heddów droższych.

Recenzja - w załączniku do posta. 

Jest to prawdziwy kamień milowy dla HEDD Audio, ponieważ dzięki recenzji Sama Inglisa, firma została umieszczona na mapie profesjonalnego świata audio. W ciągu najbliższych tygodni, tysiące inżynierów i producentów na całym świecie zobaczy okładkę i artykuł, a wielu z nich po raz pierwszy przeczyta o HEDD Audio 👍

Więcej informacji o HEDD Audio HEDDphone pod poniższym linkiem:

https://mp3store.pl/sluchawki/hi-end/hedd-audio/2020330444545212714/0701197395152/hedd-audio-heddphone-one

SOS hedd-audio-heddphone.pdf